Uporczywe biegunki i domieszka krwi – pierwszy sygnał alarmowy
Jednym z najwcześniejszych i najbardziej charakterystycznych objawów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego są biegunki, które utrzymują się przez wiele dni lub tygodni. Początkowo mogą być mylone z zatruciem pokarmowym lub niestrawnością, ale szybko odróżniają się częstotliwością i towarzyszącymi im dolegliwościami. Z czasem w stolcu pojawia się śluz, a nawet krew, co wyraźnie sugeruje stan zapalny w obrębie jelita. W bardziej zaawansowanych przypadkach biegunki mogą występować nawet kilkanaście razy dziennie, prowadząc do odwodnienia i osłabienia organizmu. To właśnie moment, w którym konieczna jest konsultacja z gastroenterologiem.
Bóle brzucha i parcie na stolec – problem, który trudno zignorować
Kolejnym objawem, który pojawia się na wczesnym etapie choroby, są bóle brzucha. Najczęściej dotyczą dolnej części jamy brzusznej i mają charakter napadowy, zwłaszcza przed oddaniem stolca. Chorzy opisują je jako uczucie rozpierania lub skurcze, często połączone z silnym, nagłym parciem na stolec. Niepokojący jest również fakt, że nawet po wypróżnieniu uczucie pełnego jelita nie ustępuje całkowicie. Tego typu objawy świadczą o aktywnym stanie zapalnym błony śluzowej jelita grubego, który powoduje uszkodzenie tkanek i powstawanie owrzodzeń. Jeśli utrzymują się przez dłuższy czas, zdecydowanie nie wolno ich bagatelizować.
Osłabienie, utrata masy ciała i gorączka – objawy ogólne choroby
W miarę rozwoju choroby pojawiają się objawy ogólnoustrojowe, które są skutkiem przewlekłego stanu zapalnego. Organizm pochłonięty walką z własnym układem immunologicznym traci energię, co objawia się chronicznym zmęczeniem, sennością i spadkiem masy ciała. Niedożywienie wynika nie tylko z utraty apetytu, ale też z upośledzonego wchłaniania składników odżywczych przez uszkodzone jelita. Często dołącza się stan podgorączkowy lub gorączka oraz bóle stawów, co może sugerować aktywną fazę choroby autoimmunologicznej. Warto w tym momencie zasięgnąć porady specjalisty i rozważyć diagnostykę w ośrodkach zajmujących się badaniami nad chorobami zapalnymi jelit. Więcej informacji o możliwościach udziału w badaniach klinicznych poświęconych tej chorobie można znaleźć pod adresem https://allmedicabadaniakliniczne.pl/badania-kliniczne/wrzodziejace-zapalenie-jelita-grubego, gdzie opisano szczegółowo aktualne projekty i procedury kwalifikacyjne.
Jak wygląda proces diagnozy?
Diagnostyka wrzodziejącego zapalenia jelita grubego opiera się na kilku etapach. Lekarz zaczyna od szczegółowego wywiadu i badań laboratoryjnych, które mogą wykazać niedokrwistość, podwyższone markery zapalne oraz zaburzenia elektrolitowe. Kluczowe znaczenie ma jednak kolonoskopia, dzięki której można bezpośrednio obejrzeć błonę śluzową jelita i pobrać wycinki do analizy histopatologicznej. Często widać charakterystyczne dla choroby zmiany – owrzodzenia, nadżerki, zaczerwienienia i krwawienia kontaktowe. W niektórych przypadkach lekarze zlecają również badanie kału w kierunku kalprotektyny, aby odróżnić choroby zapalne jelit od innych przyczyn dolegliwości. Wczesne wykrycie choroby pozwala zaplanować skuteczną terapię, która może doprowadzić do długotrwałej remisji.
Nie lekceważ pierwszych objawów
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to choroba, która wymaga stałej kontroli, odpowiedniego leczenia i zmiany stylu życia. Nieleczona prowadzi do poważnych powikłań, takich jak perforacja jelita, masywne krwawienia, a nawet zwiększone ryzyko raka jelita grubego. Dlatego każdy przedłużający się epizod biegunki, bólu brzucha czy obecność krwi w stolcu powinien skłonić do wizyty u specjalisty. Wczesna diagnoza to nie tylko lepsze rokowanie, ale także większa szansa na normalne funkcjonowanie bez przykrych objawów.
Pierwsze objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego mogą być mylące, ale uważna obserwacja własnego organizmu i szybka reakcja mają ogromne znaczenie. Regularne kontrole, odpowiednia dieta, leczenie farmakologiczne i udział w badaniach klinicznych pozwalają wielu pacjentom prowadzić aktywne, komfortowe życie mimo przewlekłej choroby. Świadomość i profilaktyka w tym przypadku są najlepszym sojusznikiem zdrowia.